Bardzo elegancka i gładka sierść nadaje tej rasie wyjątkowy szyk. Długie nogi, mahoniowe umaszczenie i lekki, płynny ruch sprawiają, że seter irlandzki jest elegantem wśród ras psów. Nie daj się jednak zwieść — ta gładka i delikatna skorupka kryje niezłego diabła, który przez całe życie zachowuje się jak wesoły szczeniak. Setery irlandzkie są inteligentne, dzięki czemu łatwo je szkolić, ale możliwe, że przez cały czas będziesz walczyć z ich wrodzonym instynktem łowieckim. To oddane i zabawowe pogodne dusze, które muszą gdzieś wyładować nadmiar energii — najchętniej w biegu. Pasują więc do aktywnej rodziny, która będzie mogła poświęcić psu dość czasu. Lubią dzieci, a przy dobrej socjalizacji dogadują się też z innymi zwierzętami. Teraz przyjrzymy się tej rasie nieco bliżej i pokażemy, jak zrobić z setera idealnego psiego kumpla.
10 rzeczy, które musisz wiedzieć o seterze irlandzkim
Dzięki otwartemu usposobieniu są świetnymi kumplami dla rodziny. Ze względu na charakter nie są idealne dla dzieci — to po prostu żywe srebro, które nie usiedzi chwili w miejscu. Z drugiej strony, jeśli nauczysz je dogadywać się z dziećmi, a od czasu do czasu przebolejesz jakiś upadek, na pewno będą ich oddanymi stróżami i wielbicielami.
Te psy potrzebują bliskiego kontaktu z opiekunem. Najlepiej więc trzymać psa w domu, ale niestety obfite linienie może komuś przeszkadzać, dlatego trzeba go częściej wyczesywać, żeby seter szybko nie zamienił się w sweter.
Setery należą do psów myśliwskich, co trochę komplikuje ich szkolenie. Nawet jeśli będziesz się starać o konsekwencję i cierpliwość, możliwe, że od czasu do czasu pies da się ponieść bodźcom z otoczenia.
Seter irlandzki dorasta do 60 cm i 25 kg, co wskazuje, że ma dość drobną budowę ciała, na którą trzeba uważać.
Jak każdy pies potrzebuje nie tylko rozrywki, żeby nie zaczął demolować Twojego mieszkania, ale też szkolenia i socjalizacji, żeby zrozumiał, gdzie jest jego miejsce i jak ma się porozumiewać z innymi.
Ze względu na swoje rozmiary i aktywność te psy mogą mieć problem ze skrętem żołądka i ze stawami. Skrętowi żołądka możesz zapobiegać, dzieląc dzienną porcję na kilka posiłków i pozwalając psu odpocząć po jedzeniu. Problemom ze stawami możesz do pewnego stopnia zaradzić dobrym jedzeniem, wyborem psa z rodowodem i unikaniem nadmiernego wysiłku w pierwszych miesiącach życia.
Jeśli nie masz dość czasu i nie planujesz weekendów w górach, ten pies raczej nie będzie dobrym wyborem. Te psy potrzebują dużo aktywności, a przede wszystkim bliskości opiekunów. Choć wytrzymają w ogrodzie, to nie jest pies, który lubi być sam.
Ogólnie u większych psów odradza się nadmierne obciążanie w pierwszym roku życia. Te psy często cierpią na dysplazję stawów — to ryzyko można zmniejszyć, kupując psa z rodowodem. Na początku nie powinny jednak biegać po twardej nawierzchni i powinny też unikać skoków ze zbyt dużej wysokości (wyskakiwania z samochodu, kanapy czy łóżka).
Charakter
Seter irlandzki ma elegancką, delikatną sylwetkę, a w środku bardzo energiczną i zabawową duszę. Podczas gdy inne psy może i wyrastają ze szczenięcych lat, te mają je naprawdę przez większość życia. Przy takim nadmiarze energii współpraca z nimi jest jednak dość łatwa. Są inteligentne, lubią uczyć się nowych rzeczy i współpracować z opiekunem. Zajmiesz je nie tylko aktywnością fizyczną, na przykład bieganiem — lubią też rozrywki umysłowe w postaci łamigłówek na inteligencję. Przyjazne usposobienie predysponuje je do zadowolonego życia w stadzie, czy to ludzkim, czy zwierzęcym. Wszędzie się odnajdą, nie są agresywne ani konfliktowe. Tylko nie usiedzą chwili w miejscu — to jedyna rysa na ich urodzie. Jeśli więc szukasz raczej psa o spokojniejszym usposobieniu, nie ma pewności, że seter mógłby spełnić to oczekiwanie. Kolejną rysą jest upór połączony z wrodzonym instynktem łowieckim — to może być naprawdę dobrze zmieszany koktajl nieposłuszeństwa. Dlatego radzimy stale pracować z psem i się nie poddawać.
Zdrowie
Setery żyją średnio 12–14 lat i ogólnie zalicza się je do zdrowych ras, ale jak każdego psa, i ich nie ominą niektóre choroby. Do najczęstszych należą:
Dysplazja stawu biodrowego: najczęstsze choroby większości średnich i dużych ras to dysplazja stawu biodrowego i osteochondroza. To dziedziczna choroba stawów, w której dochodzi do martwicy. Prowadzi do zwyrodnienia stawów, przez które ruch sprawia zwierzęciu ból. Dobrą profilaktyką jest nieprzeciążanie psa w okresie wzrostu (długie spacery, skoki wzwyż, bieganie po twardej nawierzchni). Nie mniej ważna jest jakość karmy, i to co najmniej przez pierwsze 12 miesięcy. Tak aktywnemu psu trzeba dostarczać potrzebnych składników odżywczych. Choć wartościowe jedzenie więcej kosztuje, ta inwestycja na pewno Ci się opłaci. To, co zaoszczędzisz na karmie, mogłoby Cię później kosztować dużo więcej u weterynarza. Zaleca się też zrobić psu prześwietlenie między 12. a 16. miesiącem życia. Właśnie w tym wieku można wykryć dysplazję, co pozwala w porę zmienić styl życia psa i zacząć skuteczną profilaktykę.
Skręt żołądka: u średnich i dużych ras, w dodatku tak aktywnych, jest jeszcze jeden postrach każdego opiekuna — stan zagrażający życiu, w którym żołądek się obraca. Może wyobrażasz sobie, że te psy są tak drobne, że mają też mniejszy żołądek, ale nie daj się zwieść. Skręt objawia się próbami wymiotów, wzdętym brzuchem i przyspieszonym oddechem — jeśli natychmiast nie zaczniesz działać, pies wpada we wstrząs i umiera. Jedynym sposobem, żeby temu zapobiec, jest dzielenie dziennej porcji na kilka posiłków i zapewnienie psu spokoju po jedzeniu.
Wychowanie i szkolenie setera irlandzkiego
Seter irlandzki to bardzo żywy i energiczny pies, który potrzebuje dużo bodźców, żeby nie zdziczał. Dzięki inteligencji i przyjaznemu usposobieniu praca z nim jest jednak dość łatwa. Łatwo zapewnisz mu zajęcie, a on będzie wdzięczny za to, że w pełni mu się poświęcasz. Trzeba jednak niczego nie lekceważyć. Jeśli nie uda Ci się psa wychować, może być dla Ciebie obciążeniem na całe życie. Upór połączony z wrodzonym instynktem łowieckim tworzy naprawdę niesamowity koktajl nieposłuszeństwa, który potrafiłby nieźle dać Ci w kość.
Większość ludzi stawia dziś w szkoleniu psa na pozytywną motywację i to jest kierunek, którym warto pójść także w Twoim przypadku. Nie zniszczysz w ten sposób jego zaufania do Ciebie, a przeciwnie — pokażesz mu, że po dobroci można się świetnie dogadać. Konsekwencja i cierpliwość powinny grać pierwsze skrzypce. Nie zapominaj też o zabawie — setery irlandzkie są bardzo zręczne w psich aktywnościach.
Podstawą u każdego psa powinna być też socjalizacja. Choć setery irlandzkie są bezproblemowe, trzeba im pokazać, że naprawdę nie muszą się niczego bać. Wspieraj ich niekonfliktowe i nieagresywne usposobienie i dzięki socjalizacji pokaż im, jak zachować pewność siebie.
U szczeniąt pamiętaj, żeby ilość ruchu zwiększać stopniowo. To pies większego wzrostu, który w przyszłości może mieć problemy ze stawami i kośćmi, dlatego pozwól mu prawidłowo się rozwinąć. Nie pozwalaj mu biegać po twardej nawierzchni (chodnik, betonowe boisko). Nieodpowiednie są też skoki (na łóżko, na kanapę, do samochodu).
Nie zapomnij od samego początku pokazywać psu wszystkiego, co ma umieć. Ułatwisz sobie w ten sposób wspólną przyszłość. Zabieraj go wszędzie ze sobą, zapewnij mu dużo rozrywki w postaci spacerów, biegania czy psich sportów. Oglądaj mu pyszczek, zaglądaj do uszu, delikatnie pociągaj za łapki i noś go na rękach — musisz go przyzwyczaić do kontaktu, co bardzo ułatwi na przykład wizyty u weterynarza. Naucz go jeździć w transporterze albo zabieraj go do autobusu czy pociągu. Przyzwyczajaj go do hałasu, ucz go zasad obowiązujących w Twoim domu i nie idź na ustępstwa; wykaż się cierpliwością, ale i konsekwencją.
Stosunek do dzieci i innych zwierząt
Choć te bezproblemowe psy nadają się do rodzin z dziećmi, nie zaleca się brać ich do domu z najmłodszymi dziećmi. Powód jest prosty: te szybkie pociski po prostu nie potrafią uważać. Nie zdają sobie sprawy ze swojego wieku ani rozmiarów. Każde pieszczoty wprawiają je w zachwyt, więc od czasu do czasu może dojść do kraksy, po której dziecko ląduje na ziemi. Z drugiej strony to bardzo przyjaźni i oddani członkowie rodziny, więc jeśli masz już starsze dzieci, które sporo wytrzymają, staną się nierozłącznymi przyjaciółmi.
Podstawą ich współżycia z innymi zwierzętami w rodzinie będzie, jak u każdego psa, socjalizacja. Nawet psy o tak przyjaznym usposobieniu muszą zrozumieć, jak się zachowywać w towarzystwie. Nauczą się porozumiewać z każdym i będą to robić naprawdę chętnie, ale pozwól im zrozumieć prawa zwierzęcego świata. Inaczej mogłyby ze strachu atakować albo uciekać, a przy tylu latach wspólnego życia na pewno nie byłoby to pożądane.
Koszty utrzymania
Seter irlandzki to średniej wielkości, bardzo aktywny pies, co wiąże się z pewnymi kosztami. Za szczenię z rodowodem możesz zapłacić średnio nawet ponad 4500 zł. Do tego na początku dochodzą wydatki na legowisko, miski na wodę i jedzenie, zabawki, karmę dla szczeniąt i akcesoria do szkolenia, co może kosztować 360–900 zł.
Jeśli trafi Ci się zdrowe szczenię, wydatki na weterynarza nie będą wysokie — te psy zwykle nie mają problemów, więc wspieraj ich zdrowie, wybierając psa z rodowodem i dbając o dobre jedzenie, od którego w dużej mierze ono zależy. W pierwszych miesiącach życia te psy szybko rosną, dlatego trzeba zwracać szczególną uwagę na karmę: potrzebują lepszej, a więc droższej suchej karmy. Do tego są niesamowicie aktywne, więc trzeba im dostarczyć wszystkich potrzebnych składników odżywczych.
Ilość karmy przelicza się najczęściej, dla orientacji, jako 100 g karmy na 10 kg masy ciała psa. To znaczy, że jeśli masz psa ważącego 25 kg, a dzienna porcja, zależnie od wybranej karmy i aktywności psa, wyniesie około 250 g suchej karmy, wyjdzie to mniej więcej 210–320 zł miesięcznie.
| Rok | Wydatki | Na co? |
| Łączne wydatki w pierwszym roku | 5400–8900 zł | zakup, karma, weterynarz, akcesoria |
| Łączne wydatki w kolejnych latach | 4500–6300 zł | karma, weterynarz, akcesoria, zabawki |
Karmienie i pielęgnacja
Seter irlandzki jest dość mało wymagający w pielęgnacji, ale za to bardzo wymagający, jeśli chodzi o czas. Zmęczenie go po prostu nie będzie łatwe, więc przede wszystkim musisz się liczyć z tym, że ten pies będzie codziennie potrzebował dłuższych spacerów i intensywniejszej aktywności fizycznej. Inaczej mogłoby się okazać, że naprawdę dużo pieniędzy będzie Cię kosztować naprawianie szkód, które wyrządzi.
Przy tak aktywnym psie musisz też zapewnić mu naprawdę dobrą karmę, która wesprze jego zdrowe i jak najdłuższe życie. Pamiętaj, że masz psa średniej wielkości, który w pierwszych kilku miesiącach będzie szybko rósł. Dlatego trzeba wesprzeć zdrowy rozwój kości i stawów, a pomaga w tym przede wszystkim dobre jedzenie, nieobciążanie stawów w pierwszych miesiącach życia i wybór psa z rodowodem.
Setera warto co tydzień szczotkować — to chyba jedyny sposób, żeby zmniejszyć ilość sierści na kanapach. Z kąpaniem nie przesadzaj i traktuj je jako ostateczność. Prawdopodobnie ten miłośnik wody często załatwi to za Ciebie.
Jeśli nie zapewnisz mu tyle aktywności, ile potrzebuje, od czasu do czasu trzeba będzie sprawdzić pazury i w razie potrzeby je przyciąć. Nie zapominaj też kontrolować uszu i oczu. Jeśli pies nadmiernie się drapie albo mocno łzawią mu oczy, idź z nim do weterynarza.
Wygląd
Naprawdę elegancki i imponujący wygląd setera irlandzkiego przyciągnie Twój wzrok od pierwszego spojrzenia i nie pozwoli Ci patrzeć w inną stronę. Te psy są więc zwykle przyzwyczajone do uwagi. Seter irlandzki to pies średniej wielkości, który dorasta do 25 kg i 60 cm. Jego długa i piękna sierść jest czerwona. Ma atletyczną sylwetkę, która nadaje mu wygląd delikatny, a przy tym zwinny. Wąska i długa głowa osadzona jest na smukłej szyi, przechodzącej w doskonale atletyczne ciało, zakończone opuszczonym ogonem. Ma długie kończyny. Charakterystyczne są migdałowe oczy i opadające uszy.
Hodowle seterów irlandzkich
Jeśli planujesz kupić setera irlandzkiego, polecamy psa z rodowodem. Poniżej znajdziesz kilka hodowli.
CZ
SK
PL