Jamnik to pewny siebie, nieco uparty pies o długim tułowiu na krótkich łapach. Jego oryginalnego wyglądu nie da się pomylić z żadną inną rasą. Popularność zawdzięcza nie tylko poręcznym rozmiarom, ale też skoremu do zabawy i przyjaznemu charakterowi. Jamnik ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki i twardą głowę, dlatego trzeba go wychowywać konsekwentnie. Ze względu na swoje rozmiary może umknąć Twojej uwadze, ale na pewno go usłyszysz.
10 rzeczy, które musisz wiedzieć o jamniku
Jamnik to pies, który niesamowicie łatwo się dostosowuje — będzie świetnym towarzyszem dla seniorów, ale sprawdzi się też w rodzinie z dziećmi.
Dzięki swojej wielkości jamnik nie jest drogi w utrzymaniu. Największą pozycją będzie więc najpewniej karma, a przy jej wyborze nie lekceważ jakości. Jedną z możliwości jest żywienie metodą BARF (surowe mięso). Drugą drogą jest dobra sucha karma dla małych psów. Jeśli potrzebujesz pomocy w wyborze odpowiedniej karmy, odezwij się do nas — chętnie doradzimy.
Zasadniczo żadnego psa nie zaleca się nadmiernie obciążać w pierwszym roku życia. Wielu przyszłym problemom można zapobiec, kupując psa z rodowodem.
Jamniki to psy myśliwskie z krwi i kości. Mają bardzo silnie rozwinięty instynkt łowiecki. Musisz więc poświęcić uwagę ich szkoleniu, żeby wiedziały, że mają reagować za pierwszym razem. Ze względu na ich charakter wielu myśliwych do dziś używa ich jako psów pracujących.
Jamniki są bardzo uparte, ale zarazem inteligentne, więc jeśli nie spiszesz ich na straty, jamnik może Cię mile zaskoczyć swoją pojętnością.
Jeśli przeszkadza Ci psie szczekanie, to może nie być idealna rasa dla Ciebie. Na pewno są cichsze rasy. Jamnik będzie naprawdę często zabierał głos.
Z jamnikiem dasz radę robić wszystko, co chcesz robić ze swoim czworonożnym przyjacielem. Dzięki energicznemu charakterowi i witalności poradzi sobie z niejedną wędrówką.
Nie lekceważ socjalizacji, żeby dogadywał się z obcymi psami i innymi czworonożnymi domownikami. Inaczej mógłby zachowywać się agresywnie.
Uważaj na przejadanie się i nadwagę, do której jamniki mają predyspozycje. Na starość jamniki cierpią też na bóle kręgosłupa.
Równie ważne jest przyzwyczajanie ich do dźwięków i środków transportu, żeby w przyszłości można było z nimi funkcjonować w każdej sytuacji.
Charakter
Jamnik łatwo się dostosowuje, pasuje do mieszkania i do domu z ogrodem. Jeśli poświęcisz mu wystarczająco dużo czasu, będzie świetnym kumplem. Ten temperamentny pies potrzebuje szkolenia, ale dzięki jego wielkości nietrudno nad nim zapanować. Instynkt łowiecki potrafi nim nieźle zawładnąć, a czasem jamnik cierpi na tak zwaną „wybiórczą głuchotę”, ale dzięki inteligencji i wrodzonej ciekawości jest w stanie nauczyć się słuchać. Agresywnym jamnikom brakuje socjalizacji, dlatego nie lekceważ wspólnych początków i pozwól im poznawać innych ludzi i psy.
Nieustraszoność, radość z zabawy i przyjazne usposobienie sprawiają, że jamnik jest jedną z najpopularniejszych ras w Czechach. Co ciekawe, tak jak poszczególne odmiany różnią się wyglądem, tak nieco różnią się też charakterem. Większość hodowców zgadza się, że najbardziej uparte i najbardziej obrażalskie są jamniki krótkowłose. Razem z szorstkowłosymi mają najsilniej zakorzeniony instynkt łowiecki. Jamnik długowłosy najlepiej nadaje się z kolei do mieszkania i miejskiego stylu życia, bo ma najbardziej elastyczną osobowość i przyjazny charakter.
Zagrożenia zdrowotne
Jamniki mają mocne zdrowie, dzięki któremu dożywają sędziwego wieku 15 lat i więcej. Mimo to i ich nie omijają niektóre choroby.
Najczęstsze choroby jamnika:
Urazy kręgosłupa: Najczęstszym problemem, który może dokuczać jamnikom, jest kręgosłup, a dokładniej wypadnięcie krążków międzykręgowych. Zwykle pojawia się między 3. a 6. rokiem życia — krążki międzykręgowe jamników twardnieją i tracą elastyczność już w młodości. Kiedy wypadną, mogą uciskać rdzeń kręgowy albo nerwy. Gdy tylko zauważysz, że pies ma problem z wchodzeniem po schodach albo ze skokami, idź do weterynarza.
Nadwaga: Problemy cywilizacyjne, które dokuczają nam, ludziom, często dokuczają też naszym czworonożnym towarzyszom. Nadwaga często nie omija także jamników. Na szczęście otyłości można zapobiegać odpowiednią dietą i ruchem. Jak jednak rozpoznać, że jamnik ma nadwagę? Trzeba obserwować, czy widać żebra, kręgi i brzuch. Jeśli z trudem wyczuwasz żebra, a brzuch jamnika jest obwisły — masz w domu jamnika z nadwagą. Otyłość przysparza psom wielu problemów, na przykład przegrzewania się i dużego obciążenia stawów. Jeśli Twój jamnik ma już nadwagę, rozwiązaniem mogą być lżejsze warianty dobrej suchej karmy, ograniczenie smakołyków i jedzenia ze stołu oraz częstsze spacery.
Wychowanie i szkolenie jamnika
Wychowanie jamnika może być łatwe. Dzięki inteligencji i chęci, by w każdej sytuacji sprawić Ci radość, dobrze będzie Ci się z nim pracowało. Nie pogardzi też nagrodą, więc pozytywnymi metodami szkolenia na pewno nauczysz swojego czworonożnego kumpla wszystkiego, co będzie potrzebne. Naucz go zasad panujących w Twoim domu. I przede wszystkim w żadnym razie nie odpuszczaj, bo szybko nauczyłby się wykorzystywać sytuację i sprawdzać, na ile może sobie pozwolić.
Jedynym problemem, na który będziesz raz po raz trafiać, jest jego głęboko zakorzeniony instynkt łowiecki, przez który interesuje się rzeczami, którymi nie chcesz, żeby się interesował. Dlatego trzeba stale ćwiczyć, dopóki nie nabierzesz naprawdę pewności, że na spacerze w lesie nie wyruszy na polowanie.
Na pewno nie zaszkodzi wczesna socjalizacja, żeby w dorosłym życiu nie był agresywny wobec innych psów. Osiągniesz to na przykład, pozwalając mu zapoznawać się z innymi psami na spacerze, ale możesz też skorzystać z psiego przedszkola, do którego można chodzić już od 7.–8. tygodnia życia, tydzień po pierwszym szczepieniu. Ważne, żeby pokazywać mu także psy, których jeszcze nie zna, by nie przywykł tylko do kilku psów, ale dogadywał się z każdym.
Ćwicz też jazdę komunikacją miejską i oswajanie z dotykiem, przyzwyczajaj go do głośnych dźwięków i do przebywania w klatce kennelowej. Pokaż mu wszystko, z czym będzie musiał sobie radzić we wspólnym życiu. Dzięki temu niesamowicie ułatwisz sobie wspólną przyszłość.
Jamnik w domu z dziećmi i innymi zwierzętami
Jamniki kochają swoją rodzinę. To komicy, którzy będą potrzebować Twojej bliskości. Sprawdzą się u seniorów, ale też w rodzinie z dziećmi. Tylko ze względu na ich delikatny kręgosłup radzimy nauczyć dzieci, jak mają się wobec tego domownika zachowywać.
Jamniki świetnie dogadują się też z innymi zwierzętami w domu — wystarczy zacząć w porę je socjalizować, żeby ich upór i instynkt łowiecki nie przejęły kontroli nad każdą zabawą.
Ile kosztuje jamnik?
Jamnik to pies niewielkiej postury. Do szczęścia potrzebuje oprócz Twojej uwagi także dobrej karmy. Karmę wybieraj naprawdę starannie, przede wszystkim po to, żeby zapewnić psu wystarczająco dużo składników odżywczych. Możesz wybrać żywienie zgodne z naturą gatunku, czyli mięso, kości i podroby. Jeśli nie chcesz karmić BARF-em, wybieraj dobrą karmę — możesz spróbować na przykład naszej suchej karmy Ruf Ruf. Dzienna porcja dla Twojego psa wyniesie około 90 g suchej karmy, co da mniej więcej 55–140 zł miesięcznie.
Za szczenię z rodowodem zapłacisz około 2700 zł, ale radzimy zrobić tę większą inwestycję na początku i oszczędzić sobie ewentualnych przyszłych wydatków u weterynarza, które mogą się pojawić przy psie bez rodowodu.
Nie zapomnij przygotować mu własnego kącika. Legowisko, miski na wodę i jedzenie, zabawki, sucha karma dla szczeniąt i akcesoria do szkolenia — to wszystko może kosztować około 700 zł.
Podsumowanie:
| Rok | Wydatki | Na co? |
| Łączne wydatki w pierwszym roku | 4500–6300 zł | zakup, karma, weterynarz, akcesoria |
| Łączne wydatki w kolejnych latach | 2700–4500 zł | karma, weterynarz, akcesoria |
Czym karmić jamnika i jak go pielęgnować
Podstawą opieki jest wybór dobrej karmy. Jeśli nie chcesz karmić BARF-em (surowym mięsem), czas rozejrzeć się za dobrą suchą karmą. Jak rozpoznać dobrą suchą karmę? Przede wszystkim powinna zawierać świeże mięso, najlepiej na pierwszym miejscu w składzie. Producenci mają bowiem obowiązek wymieniać składniki na etykiecie od tego, którego jest najwięcej, do tego, którego jest najmniej. Świeże mięso (także to w suchej karmie) jest dla psa najlepiej przyswajalnym źródłem białka i niczym nie da się go zastąpić.
Jeśli chodzi o pielęgnację, jamnik nie jest wymagającą rasą. Kąpać go trzeba tylko wtedy, gdy jest naprawdę brudny. Odmianę szorstkowłosą trzeba kilka razy w roku trymować. Jamnika długowłosego musisz z kolei regularnie wyczesywać, żeby nie tworzyły się kołtuny. Najbardziej linieć będzie jamnik krótkowłosy. Od czasu do czasu sprawdź, czy pazury nie wymagają przycięcia. I mimo witalności jamników lepiej od czasu do czasu sprawdzić uszy, oczy i zęby, żeby nie doszło do zapalenia czy innego problemu. W takim przypadku nie zwlekaj z wizytą u weterynarza i reaguj na wszystko w porę.
Wygląd
Jamnik to pies o kształcie parówki. Niski, wydłużony i bardzo mocno umięśniony. Krótkie łapy w zestawieniu z długim tułowiem to jego bardzo typowa cecha. Głowa jest wydłużona. Osadzone są na niej duże oczy w kształcie migdałów i zwisające uszy. Sierść może być krótka, szorstka albo długa. Jamniki występują też w trzech rozmiarach: standardowym, miniaturowym i króliczym. Dopuszczalne są również trzy warianty umaszczenia: jednobarwne i dwubarwne — czyli rude, żółte (z czarnym nalotem) albo czarne lub brązowe z podpalaniem — a także łaciate o podstawowej barwie ciemnej aż do czarnej albo rudej czy szarej. Jamniki szorstkowłose występują najczęściej w umaszczeniu dzika, od jasnego po ciemne. Wysokość jamników wynosi w zależności od odmiany 18–23 cm, a waga 3,5–9 kg.
Hodowle jamników
Jeśli planujesz kupić jamnika, radzimy sprawdzić, czy któraś z poniższych hodowli nie ma akurat miotu.
CZ
SK
PL