Owczarek belgijski — 10 ważnych rzeczy, które musisz wiedzieć

Charakterystyczny wyraz pyska, który zdradza niegasnący zapał do pracy — tak wyglądają owczarki belgijskie. Bezgraniczne oddanie i niekończąca się energia predysponują je do udanej kariery zawodowej. Te wszechstronnie uzdolnione i bardzo czujne psy są przedłużeniem ludzkiej ręki. W policji, wojsku i służbie celnej pod wieloma względami zdołały zastąpić, a nawet wyprzedzić owczarka niemieckiego, który wcześniej był tam bardzo popularny.

Te psy są bardzo energiczne, temperamentne i inteligentne, a to wymaga ręki doświadczonego właściciela, a nie początkującego. Tak samo jak ta rasa potrafi być domowym pupilem, w minutę może zmienić się w ostrego stróża, który obroni Cię przed wszystkim. Owczarki belgijskie muszą jednak czuć, że to Ty jesteś przewodnikiem stada, inaczej łatwo może się okazać, że Cię przerosną.

Owczarki belgijskie nie dorównują wprawdzie wielkością owczarkom niemieckim, a mimo to potrafią się wyróżniać w tych samych zadaniach. Świetnie dogadają się zarówno z dwunożnymi, jak i z czworonożnymi kumplami, trzeba tylko z nimi pracować i wcześnie zacząć socjalizację. A teraz przyjrzyjmy się tej rasie dokładniej.

10 rzeczy, które musisz wiedzieć o owczarku belgijskim

1. Owczarek belgijski to bardzo inteligentny, a przez to łatwy do wyszkolenia czworonożny kumpel, który dzięki wszechstronności coraz częściej pracuje w różnych zawodach (wojsko, ratownictwo itd.).

2. Zaufanie owczarka belgijskiego trzeba zdobyć — na pewno nie będzie się przyjaźnił z każdym, bo z natury jest nieufny i czujny. Jeśli jednak zbudujecie mocną więź, będzie Ci oddany do samego końca.

3. Jedną z największych pozycji w budżecie bywają u tych psów karma i opieka weterynaryjna, ale dzięki mocnemu zdrowiu owczarek belgijski nie jest drogi w utrzymaniu. Jeśli planujesz uprawiać z psem sport, nie lekceważ jakości karmy, bo przy zwiększonej aktywności potrzebuje on dobrej diety.

4. Ta rasa to idealny stróż ogrodu, który staje się jej terytorium.

5. Owczarki belgijskie dosłownie kipią energią, którą muszą spożytkować w aktywności fizycznej i umysłowej. Możesz więc spróbować psich sportów, gier na inteligencję, a także bardziej wymagającego szkolenia.

6. Przy tej rasie bardziej niż przy innych nie warto lekceważyć socjalizacji i szkolenia. Ze względu na cechy charakteru i budowę ciała pies mógłby łatwo stać się bardzo niebezpieczny dla otoczenia, gdyby nie umiał dogadywać się z innymi.

7. Ich inteligencja jest dla nich w pewnym sensie przekleństwem. Dlatego najlepiej wychowywać je od pierwszej chwili. Przyda się też pewne doświadczenie, więc nie polecalibyśmy tego psa zupełnie początkującym.

8. Te psy mają naprawdę gęste futro, które poradzi sobie z każdą pogodą. Nie wymaga ono też specjalnej pielęgnacji — trzeba się tylko liczyć z silnym linieniem w niektórych miesiącach. Jeśli więc przeszkadza Ci sierść w domu, ta rasa nie jest dla Ciebie.

9. W pierwszym roku życia nie zaleca się nadmiernie obciążać tych psów. Często cierpią na dysplazję stawów, czemu można zapobiec, kupując psa z rodowodem. Na początku nie powinny jednak biegać po twardej nawierzchni i powinny też unikać skoków z dużej wysokości (wyskakiwania z samochodu, zeskakiwania z kanapy czy na przykład z łóżka).

10. Zdecydowanie warto od samego początku przyzwyczajać go do wszystkiego, co zamierzasz z nim robić: jazdy komunikacją miejską, podróży samochodem, głośnych dźwięków, różnych nawierzchni, oglądania uszu, oczu i zębów. Ułatwisz w ten sposób wspólne życie sobie i psu — a dzięki długowieczności tej rasy może ono być naprawdę długie.

Charakter

Osobowość tych psów jest nieco bardziej wymagająca niż u innych ras. Dlatego trzeba z nimi pracować od samego początku, cierpliwie i konsekwentnie, a ze szkoleniem właściwie nigdy nie kończyć. Mają bowiem niesamowity temperament. Ta rasa ma zdrową pewność siebie i potrzebuje stanowczej ręki, jasnego prowadzenia i naturalnego autorytetu, na który będzie patrzeć z szacunkiem. Dlatego naprawdę bliską i oddaną więź pies prawdopodobnie zbuduje tylko z Tobą. Przy właściwym szkoleniu potrafi jednak funkcjonować w domu i słuchać także innych domowników. I choć owczarki pewnie będą wystawiać Twoją cierpliwość na próbę, nie wolno Ci ich zawieść. Inaczej nie zapanujesz nad sfrustrowanym i agresywnym psem.

Te psy to świetni stróże: potrafią bardzo dobrze obserwować i nieustannie oceniać sytuację, na którą natychmiast reagują. Są dość samodzielne i dzięki inteligencji szybko radzą sobie z każdym problemem. Do tego bardzo szybko same uczą się także rzeczy, których wcale nie chcesz ich uczyć.

Dla swojego opiekuna potrafią zmobilizować się do niewiarygodnych wyczynów. Chronią go, pomagają mu i stają się kumplami w stu procentach. Często szukają też chwili samotności, ale są psami stadnymi i potrzebują opiekuna w pobliżu. Mówiąc najprościej: potrzebują przestrzeni i porządku.

Zagrożenia zdrowotne

Owczarki belgijskie dożywają sędziwego wieku, ale i ich nie omijają niektóre choroby. Do najczęstszych należą:

1. Dysplazja stawu biodrowego: Najczęstszą chorobą owczarków belgijskich, podobnie jak wszystkich średnich i większych ras, jest dysplazja stawu biodrowego. To schorzenie dziedziczne, które dotyka kończyn tylnych. Może doprowadzić nawet do artrozy, przez którą ruch sprawia zwierzęciu ból. Dobrą profilaktyką jest nieprzeciążanie psa w okresie wzrostu (długie spacery, skoki na wysokość, bieganie po twardej nawierzchni). Równie ważna jest jakość karmy, i to przynajmniej przez pierwsze 12 miesięcy. Choć wartościowa dieta jest droższa, ta inwestycja zdecydowanie się opłaci. Oszczędności na karmie mogłyby się później odbić na znacznie droższym leczeniu u weterynarza. Zaleca się też zrobić psu prześwietlenie między 12. a 16. miesiącem życia. Właśnie w tym wieku można wykryć dysplazję, co pozwala w porę zmienić styl życia psa i zacząć skuteczną profilaktykę.

2. Nowotwory: Choroba, która coraz częściej pojawia się także u psów i stała się jednym z częstych schorzeń. Najczęściej występuje w postaci kostniakomięsaka, naczyniakomięsaka i chłoniaka. Do pierwszych objawów należą utrata apetytu i związany z nią spadek masy ciała, zmęczenie, guzki pod skórą, biegunka czy na przykład zasłabnięcia.

3. Skręt żołądka: stan zagrażający życiu, w którym żołądek się obraca. Uciska wtedy naczynia krwionośne i utrudnia krążenie, co w efekcie prowadzi do niewydolności narządów. Skręt objawia się próbami wymiotów, wzdętym brzuchem i przyspieszonym oddechem — jeśli natychmiast nie zaczniesz działać, pies wpada we wstrząs i umiera. Jedynym sposobem, żeby temu zapobiec, jest dzielenie dziennej porcji na kilka posiłków i zapewnienie psu spokoju po jedzeniu.

Wychowanie owczarka, czyli jak zapewnić psu odpowiednie zajęcie

Wychowanie owczarka belgijskiego nie jest całkiem łatwe. Dzięki wrodzonej inteligencji uczą się bardzo szybko, ale od pierwszego dnia musisz się nimi konsekwentnie zajmować i nie odpuszczać także z czasem. Konsekwencja i cierpliwość są tu absolutnie kluczowe. Dlatego tę rasę poleca się przede wszystkim doświadczonym opiekunom, którzy mają już za sobą niejednego psa. Żeby ta rasa Cię nie przerosła, musisz jako opiekun zdobyć jej szacunek.

Wychowanie zależy też od tego, jaką rolę pies ma pełnić w domu. Inaczej podejdziesz do niego jako do członka rodziny, inaczej jako do stróża przy domu, a jeszcze inaczej jako do psa służbowego. Tak czy inaczej psa trzeba wychowywać. I trzeba pamiętać, że przez całe życie będzie pamiętał wszystko, czego go kiedykolwiek nauczono i w czym mu kiedykolwiek odpuszczono.

Dlatego ustal jasne zasady i konsekwentnie ich przestrzegaj. Te psy nie wybaczają i nie zapominają, więc nie złam ich zaufania. Kiedy zbudują z Tobą więź, będą Twoimi wiernymi towarzyszami na zawsze.

U szczeniąt trzeba dawkować ruch. To psy średniej postury, które później często mają problemy ze sprawnością ruchową, dlatego trzeba pozwolić im prawidłowo się rozwinąć. Nie powinny chodzić po twardej nawierzchni (chodnik, betonowe boisko). Niewskazane są też skoki (na łóżko, na kanapę, do samochodu). Nie zapominaj też o dobrej diecie — im bardziej aktywny pies, tym ważniejsze jest właściwe żywienie.

Do wspólnych zajęć warto włączyć nie tylko aktywność fizyczną, taką jak bieganie, wędrówki czy psie sporty (dogdancing, agility, frisbee), ale też zajęcia umysłowe w postaci łamigłówek. Uwierz, że takie zajęcia pochłoną je na tyle, że nie będą z nudów demolować domu.

Podstawą wszystkiego będzie socjalizacja. Te psy są ostre, dlatego muszą się nauczyć dogadywać z innymi. Inaczej mogłyby rozwiązywać nieporozumienia agresją albo reagować frustracją. Zabieraj je wszędzie ze sobą. Musisz zbudować w nich pewność siebie.

Stosunek do dzieci i innych zwierząt

Owczarki belgijskie są pod wieloma względami wyjątkowe. Są jednak też bardzo ostre i samodzielne, więc trzeba z nimi pracować od szczenięcia. Jeśli szukasz domowego pupila, może jeszcze raz się zastanów, czy naprawdę chcesz mieć owczarka belgijskiego. Nie oczekuj od tego psa od pierwszej minuty przyjazności, ufności ani chęci do kontaktu. To wszystko będzie musiał zbudować, i to nie tylko z Tobą, ale też z pozostałymi członkami rodziny.

Owczarek belgijski to idealna rasa dla doświadczonych właścicieli albo dla domu ze starszymi dziećmi. Ze względu na cechy charakteru, wielkość i siłę nie nadaje się za to do domu z małymi dziećmi ani dla seniorów. Trzeba bowiem wiedzieć, jak z nim pracować. Nauczyć go, że nie musi Cię pilnować ani bronić. Że to Ty jesteś przewodnikiem jego stada. I nawet jeśli masz do niego pełne zaufanie, nigdy nie zostawiaj go z dziećmi bez nadzoru.

Naucz go dogadywać się także z innymi zwierzętami w domu. Nie pozwalaj mu załatwiać wszystkiego po swojemu. Ukierunkowuj go i prowadź — trzeba mu pokazać, jak ma się zachowywać w towarzystwie innych, żeby nie rozwiązywał problemów agresją.

Koszty utrzymania

Owczarek belgijski należy do psów średniej wielkości i tak też wyglądają koszty. Za szczenię z rodowodem możesz dziś zapłacić średnio około 3600 zł. Na samym początku trzeba też kupić wyprawkę: legowisko, miski na wodę i jedzenie, zabawki, suchą karmę dla szczeniąt i akcesoria do szkolenia, co może kosztować 360–900 zł. Zabawki będą bardzo ważne, żeby pies miał zajęcie, kiedy nie ma Cię w domu. Uwierz — dobrze, jeśli zajmie się tym, czym chcesz, a nie tym, czym nie chcesz.

Pamiętaj, że pies, tak jak pozostali domownicy, potrzebuje regularnych posiłków i od czasu do czasu opieki weterynarza. Jeśli szczenię będzie zdrowe, weterynarz poza kilkoma szczepieniami nie będzie dużym wydatkiem — około 360 zł rocznie. Problem pojawia się wtedy, gdy wystąpią komplikacje, a tych nie da się przewidzieć z góry.

Dla orientacji karmę przelicza się najczęściej jako 100 g na 10 kg masy psa. Oznacza to, że jeśli Twój pies waży 30 kg, a dzienna porcja, zależnie od wybranej suchej karmy i aktywności psa, wyniesie około 300 g, wyjdzie to mniej więcej 140–270 zł miesięcznie.

Podsumowanie:

Karmienie i pielęgnacja

Owczarek belgijski to rasa dość mało wymagająca, jeśli chodzi o pielęgnację. W przeciwieństwie do innych psów nie trzeba specjalnie dbać o jego sierść. Linieje wprawdzie przez cały rok, co dla niektórych może być uciążliwe, ale w ogrodzie nie stanowi to większego problemu.

Musisz jednak kontrolować jego pazury, które trzeba przycinać, jeśli nie ścierają się w naturalny sposób. Dbaj też o czystość uszu i oczu. W razie potrzeby idź do weterynarza.

Ważna jest też dobra karma, która wesprze zdrowe i długie życie. Jeśli uprawiasz z psem sport, warto wybierać karmę o wysokiej zawartości białka i tłuszczu, powiedzmy co najmniej 27% białka i co najmniej 18% tłuszczu.

Wygląd

Owczarki belgijskie to psy średniej wielkości. Ich wyprostowana i czujna postawa daje jasno do zrozumienia, że trzeba się przy nich mieć na baczności. Piękna, atletyczna, równomiernie umięśniona sylwetka zapowiada zwinność i szybkość. Mają głowę w kształcie klina i oczy w kształcie migdałów. Uszy są stojące, ustawione zbieżnie ku sobie. Są drobniejsze od swoich niemieckich kuzynów, ale może to być ich zaletą. Łączą w sobie elegancję i siłę. Ogon noszony jest w łuku, pionowo wzdłuż ciała. Owczarek belgijski ma gęstą sierść z podszerstkiem, dzięki czemu poradzi sobie w najróżniejszych warunkach klimatycznych. Sierść jest szorstka, krótsza na głowie i w dolnej części kończyn, a dłuższa i gładka na całej reszcie ciała. Podstawowe odmiany owczarka belgijskiego to malinois, laekenois, tervueren i groenendael. Psy osiągają do 62 cm i 30 kg, suki 58 cm i 25 kg.

Hodowle owczarków belgijskich:

Jeśli planujesz kupić owczarka belgijskiego, radzimy sprawdzić, czy któraś z poniższych hodowli nie ma akurat miotu.

Malinois

Malanzvers

Ulmabess

Bohemia Atevy

Yassalen