Pies chodski (Chodský pes) — 10 ważnych rzeczy, które musisz wiedzieć

Pies chodski (w nomenklaturze FCI Chodský pes) to kudłacz, którego łatwo pomylić z owczarkiem niemieckim, ale nie daj się zwieść — ten przystojniak ma swój własny, oryginalny charakter. Jego niekończąca się energia wprost zachęca do aktywnego trybu życia, dlatego powinni się na niego decydować przede wszystkim sportowcy i miłośnicy ruchu. Jego temperament trzeba kształtować od samego początku, żeby nie wszedł Ci na głowę, ale ogromną zaletą jest jego bezgraniczna miłość i oddanie opiekunowi. Dzięki cierpliwości i spokojnemu usposobieniu psy chodskie, w odróżnieniu od innych ras, mogą być naprawdę dobrym wyborem dla rodziny z dziećmi, a z takim psem poradzi sobie nawet początkujący opiekun. Choć sprawiają wrażenie większych, to raczej zasługa gęstej sierści — te psy są zgrabne i przyzwyczają się też do życia w mieszkaniu. Właśnie dzięki tej sierści żadna pogoda im nie straszna. Mimo dość groźnego wyglądu, dzięki któremu są świetnymi stróżami, pewnie zaskoczy Cię to, jakie są ciche. Te psy świetnie dogadują się zarówno z dwunożnymi, jak i z czworonożnymi kumplami — trzeba tylko z nimi pracować i zacząć socjalizację we wczesnym wieku. Teraz przyjrzymy się tej rasie nieco bliżej i pokażemy, jak zrobić z psa chodskiego idealnego psiego kumpla.

10 rzeczy, które musisz wiedzieć o psie chodskim

• Pies chodski uwielbia kontakt — to zwierzę stadne, które musi czuć, że należy do paczki. Swoją rodzinę pokocha niemal od razu: dwunożnych i czworonożnych członków, w każdym wieku i każdej płci.

• Jedną z największych pozycji w budżecie są u tych psów zwykle karma i opieka weterynaryjna, ale dzięki swojej odporności pies chodski nie jest kosztowny w utrzymaniu. Nie lekceważ jednak jakości karmy — to bardzo aktywny pies, który potrzebuje dobrego jedzenia. Jedną z możliwości jest naturalne żywienie metodą BARF. Drugą drogą jest dobra sucha karma. Taka jest na przykład sucha karma Ruf Ruf.

• Choć wyglądem budzi respekt, na pewno nie będzie bardzo ostrym stróżem. Do tego ten pies jest dość cichy.

• Dzięki pracowitości, spokojnemu usposobieniu i oddaniu jest idealny także dla początkujących.

• Psy chodskie są bardzo zabawowe i dosłownie kipią energią, którą muszą gdzieś wyładować — inaczej wyładują ją same, w sposób, który na pewno Ci się nie spodoba. Dlatego są idealnymi kumplami dla sportowców i miłośników ruchu.

• Psy chodskie uwielbiają psie sporty, w których dzięki inteligencji osiągają świetne wyniki. Bieganie, spacer czy pływanie — kochają wszystkie aktywności, które mogą uprawiać z Tobą, i nie przeszkadza im nawet gorsza pogoda.

• Ich inteligencja jest dla nich też pewnym przekleństwem — muszą bowiem zajmować głowę i pracować naprawdę często. Dlatego oprócz aktywności fizycznej włącz też trening umysłowy.

• Te psy mają naprawdę gęste futro, które poradzi sobie z każdą pogodą. Dlatego idealnie nadają się do ogrodu, gdzie mogą spędzać czas przez cały rok. Prawda jest jednak taka, że żaden pies nie kocha samotności — jeśli więc pozwolisz mu przebywać z Tobą w domu, zadbaj o to, żeby miał gdzie się schłodzić.

• Choć jego sierść jest w utrzymaniu dość prosta, dla niektórych problemem może być obfite linienie. Musisz się pogodzić z tym, że przez cały rok trzeba będzie regularnie wyczesywać sierść, a i tak część psa będziesz stale nosić na sobie.

• W pierwszym roku życia nie zaleca się nadmiernie obciążać tych psów. Często cierpią na dysplazję stawów, czemu można zapobiec, kupując psa z rodowodem. Na początku nie powinny jednak biegać po twardej nawierzchni i powinny też unikać skoków z dużej wysokości (wyskakiwania z samochodu, zeskakiwania z kanapy czy na przykład z łóżka).

Charakter

Pies chodski ma naprawdę bardzo przyjazne i energiczne usposobienie. Nad jego temperamentem trzeba pracować, ale ustalenie z nim jasnych zasad nie jest trudne. Jego radość życia jest dosłownie zaraźliwa, więc życie u jego boku na pewno będzie Ci sprawiać frajdę. To będzie jazda! Spacery, bieganie, bieg obok Ciebie, kiedy jedziesz na rowerze, pływanie, psie sporty — nic nie stanowi problemu, przeciwnie, każdej z tych rzeczy wręcz potrzebuje. Ten kumpel na dobre i na złe przejdzie z Tobą wszystko, stanie się Twoim wiernym przyjacielem i oddanym towarzyszem. Dzięki wrodzonej inteligencji i dużej cierpliwości nadaje się też dla początkujących i do rodzin z dziećmi. Ważne jest jednak, żeby pokazać mu, kto jest przewodnikiem stada, i stale z nim pracować, jak z każdym psem. Ten poczciwiec nie jest agresywny, w naturalny sposób Ci się podporządkuje, a mimo to będzie chronił całą rodzinę. Wszechstronność tej rasy pracującej i zarazem towarzyskiej jest naprawdę godna podziwu.

Zdrowie

Psy chodskie dożywają sędziwego wieku, ale i one nie unikną niektórych chorób. Do najczęstszych należą:

• Dysplazja stawu biodrowego: najczęstszą chorobą psów chodskich jest dysplazja stawu biodrowego. To choroba dziedziczna, która dotyka tylnych kończyn. Może prowadzić nawet do zwyrodnienia stawów, przez które ruch sprawia zwierzęciu ból. Dobrą profilaktyką jest nieprzeciążanie psa w okresie wzrostu (długie spacery, skoki wzwyż, bieganie po twardej nawierzchni). Nie mniej ważna jest jakość karmy, i to co najmniej przez pierwsze 12 miesięcy. Choć wartościowe jedzenie więcej kosztuje, ta inwestycja na pewno Ci się opłaci. To, co zaoszczędzisz na karmie, mogłoby Cię później kosztować dużo więcej u weterynarza. Zaleca się też zrobić psu prześwietlenie między 12. a 16. miesiącem życia. Właśnie w tym wieku można wykryć dysplazję, co pozwala w porę zmienić styl życia psa i zacząć skuteczną profilaktykę.

• Nowotwory: coraz częściej pojawiają się także u psów i należą dziś do częstych chorób. Zwykle przybierają postać kostniakomięsaka, naczyniakomięsaka i chłoniaka. Do pierwszych sygnałów należą utrata apetytu i związana z nią utrata masy ciała, zmęczenie, guzki pod skórą, biegunka czy na przykład zasłabnięcia.

• Skręt żołądka: stan zagrażający życiu, w którym żołądek się obraca. Uciska wtedy naczynia krwionośne i utrudnia krążenie, co w efekcie prowadzi do niewydolności narządów. Skręt objawia się próbami wymiotów, wzdętym brzuchem i przyspieszonym oddechem — jeśli natychmiast nie zaczniesz działać, pies wpada we wstrząs i umiera. Jedynym sposobem, żeby temu zapobiec, jest dzielenie dziennej porcji na kilka posiłków i zapewnienie psu spokoju po jedzeniu.

Wychowanie i szkolenie psa chodskiego

Pies chodski to świetny kumpel do każdej aktywności. Nie tylko wspomniane już bieganie czy wędrówki, ale też wspólne psie sporty (dog dancing, agility, frisbee) — wszystko będzie mu sprawiać frajdę. I jak już mówiliśmy, włącz też łamigłówki i aktywność umysłową.

U szczeniąt trzeba dawkować ilość ruchu. To psy średniej wielkości, które później miewają problemy ze stawami i kośćmi, dlatego trzeba im pozwolić prawidłowo się rozwinąć. Nie pozwalaj im biegać po twardej nawierzchni (chodnik, betonowe boisko). Nieodpowiednie są też skoki (na łóżko, na kanapę, do samochodu). Nie zapominaj też o dobrej diecie — pamiętaj, że im bardziej aktywny pies, tym ważniejsze jest właściwe żywienie. Jedną z możliwości jest sucha karma Ruf Ruf, która dostarcza wystarczająco dużo składników odżywczych.

Dzięki inteligencji, łatwości prowadzenia i cierpliwości ten pies jest idealny także dla początkujących, bo łatwo wybaczy Ci jakiś błąd. Żeby wyrósł na pewnego siebie i niezawodnego kumpla, ważne są pozytywne metody szkolenia ze smakołykami i wczesna socjalizacja.

Psy chodskie trzeba nauczyć posłuszeństwa i kontaktu z innymi. Dlatego zabieraj je wszędzie, dokąd się wybierasz — ważne, żeby nie bały się obcych ludzi, zwierząt ani otoczenia. Samo poznanie kilku psów, z którymi będzie się spotykał, nie gwarantuje, że będzie się dogadywał z każdym. Ważna jest różnorodność, więc zabieraj go naprawdę wszędzie. Wiąże się z tym też szkolenie z posłuszeństwa, żeby mieć nad nim wystarczającą kontrolę. Idealnie sprawdzi się do tego plac szkoleniowy i psie przedszkole, gdzie może stopniowo przyzwyczajać się do kontaktu z innymi psami.

Ważne jest też przyzwyczajanie go do dotyku i zabiegów pielęgnacyjnych. Oglądaj mu pyszczek, zaglądaj do uszu, delikatnie pociągaj za łapki i noś go na rękach — musisz go przyzwyczaić do kontaktu. Jeśli zamierzasz z nim podróżować, naucz go jeździć w transporterze albo zabieraj go do autobusu czy pociągu. Przyzwyczajaj go do hałasu. Ucz go zasad obowiązujących w Twoim domu i nie idź na ustępstwa; wykaż się cierpliwością, ale i konsekwencją.

Stosunek do dzieci i innych zwierząt

Choć na pierwszy rzut oka mogłoby się tak nie wydawać, to niesamowite przytulasy, które świetnie pasują do rodzin z dziećmi. Kochają swoją paczkę najbliższych i czujnie jej strzegą. Kto należy do stada, jest bezpieczny raz na zawsze. Lubią dzieci, ale też inne zwierzęta. Trzeba je jednak socjalizować od szczeniaka i nie polegać tylko na ich wrodzonych cechach. Jeśli należą do większej rodziny, w której mogą stale mieć z kimś kontakt, sprzyja to ich dobremu samopoczuciu psychicznemu.

Z dziećmi nie zostawiaj jednak żadnego psa samego. Ze względu na swoje rozmiary pies może niechcący przewrócić mniejszych członków rodziny. Dlatego naucz dzieci, jak mają się zachowywać wobec nowego domownika, a w drugą stronę przyzwyczajaj psa do dzieci.

Koszty utrzymania

Pies chodski należy do psów średniej wielkości i tak też wyglądają koszty. Za szczenię z rodowodem możesz dziś zapłacić średnio około 3600 zł. Na samym początku trzeba też kupić wyprawkę: legowisko, miski na wodę i jedzenie, zabawki, karmę dla szczeniąt i akcesoria do szkolenia, co może kosztować około 500–1300 zł.

Pamiętaj, że pies, tak jak pozostali domownicy, potrzebuje regularnych posiłków i od czasu do czasu opieki weterynarza. Jeśli szczenię będzie zdrowe, weterynarz poza kilkoma szczepieniami nie będzie dużym wydatkiem — około 360 zł rocznie. Problem pojawia się wtedy, gdy wystąpią komplikacje, a tych nie da się przewidzieć z góry.

Dzienną porcję odczytasz z etykiety — nie obliczysz jej proporcjonalnie do masy psa. Dla psa ważącego 25 kg będzie to, zależnie od receptury i aktywności, mniej więcej 245–330 g suchej karmy dziennie, co daje około 130–180 zł miesięcznie.

Podsumowanie:

Karmienie i pielęgnacja

Pies chodski nie jest wymagający w pielęgnacji. Podstawą jest dobra karma, która wspiera zdrowe i długie życie — taka jest na przykład sucha karma Ruf Ruf, która uzupełnia tak potrzebne składniki odżywcze. Szczeniak powinien najpierw dalej jeść to, do czego jest przyzwyczajony, a potem stopniowo możesz sprawdzać, czy sucha karma Ruf Ruf mu odpowiada. Szczeniak je 4–5 razy dziennie, a rocznemu psu dzienną porcję dzielimy zwykle na 2 posiłki. Nie zapominaj przy tym o ryzyku skrętu żołądka — po jedzeniu zawsze zapewnij psu chwilę spokoju. Ilość suchej karmy jest indywidualna, odczytasz ją z opakowania, zależnie od aktywności, wieku i masy ciała psa.

Psy chodskie oczywiście linieją przez cały rok, dlatego pielęgnacja sierści jest ważna. Wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu, poza tym sierść nie wymaga specjalnej troski. Jeśli chodzi o kąpiel, obowiązuje uniwersalna zasada: kąpać trzeba tylko psa, który jest brudny. Z drugiej strony właśnie wprowadził się do Ciebie miłośnik wody, który znajdzie sobie jakiś staw czy strumyk nawet bez Ciebie.

Pilnuj też pazurów, które trzeba przyciąć, gdy są już zbyt długie. Kontroluj również czystość uszu i oczu, a w razie potrzeby idź do weterynarza.

Wygląd

Ciało psa chodskiego jest masywne i harmonijne, więc przyciąga wzrok niejednego przechodnia. Lśniąca sierść z gęstym podszerstkiem i elegancki ruch po prostu robią pierwsze wrażenie. Jego drobniejsza sylwetka o prostokątnym formacie w porównaniu z innymi owczarkami sprawia wrażenie bardzo zwartej. Ogon jest bardzo gęsto owłosiony i swobodnie opuszczony. Sierść jest dwubarwna: czarna z żółtym podpalaniem. Na głowie znajdziesz zawsze czujnie postawione, spiczaste, stojące uszy w kształcie trójkąta, długą kufę i oczy w kształcie migdałów. Psy dorastają do wzorcowego wzrostu 56 cm i masy 25 kg, suczki są drobniejsze.

Hodowle psów chodskich

Jeśli planujesz kupić psa chodskiego, polecamy psa z rodowodem. Poniżej znajdziesz kilka hodowli.

Rosa White

Klub Przyjaciół Psa Chodskiego

Zejeriss

Český rubín